Inloggen

Actueel

Klimaatmars Amsterdam op 10 maart j.l.

Op zondag 10 maart was de klimaatmars in Amsterdam.

Echt geweldig waren de weersomstandigheden niet: het was donker, het waaide en regende, maar ook al wezen de weersomstandigheden die dag niet op een enorme klimaatopwarming; dat hoefde nog geen reden te zijn om van deze wandeling af te zien.

Was het in Groningen nog rustig in de trein, bij iedere stop kwamen er mensen bij, tot we in Almere als haringen in een ton op weg waren; bijna allemaal naar de klimaatmars; De NS had blijkbaar niet bedacht dat het druk zou worden...

Niet dat dat zo’n ramp was trouwens: hoe meer zielen hoe meer vreugd, zeker nu!

Op het Centraal Station in Amsterdam aangekomen, liep het grootste deel van de mensen direct door naar de Dam, wij bogen af naar de Spuistraat. Daar staat de Dominicuskerk. De kerk zat afgeladen vol en we werden welkom geheten door de 10 jarige Louis - één van de jongeren die ook de jongerendemonstraties organiseerden:

“Goedemorgen Klimaatdrammers!!!”, klonk het..

Vervolgens werd psalm 104 gelezen, een lofzang op de goede schepping. Bisschop mgr. Jan Hendriks van Haarlem-Amsterdam bracht een zegenwens van de paus over en de voorzitter van de PKN, Rene de Reuver, beleed voor God hoe wij Zijn schepping uitputten, bad of er een appél van de mars uit mag gaan, zodat er ook voor onze kinderen een leefbare aarde zal zijn en vroeg voor ons en voor iedereen de zegen van God. We sloten de bijeenkomst af met het lied “ de wildernis zal bloeien als een roos”.

Daarna gingen we naar de Dam, waar we opgingen in een onoverzienbare mensenmassa. We luisterden naar Claudia de Breij die de moed er flink inzong met haar vertolking van “zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder,en daarna gingen we met zo’n 34998 anderen in optocht naar het museumplein.

Naast ons balanceerde iemand in ijsbeerkostuum een enorme wereldbol over de weg, de sfeer was opgewekt, en uitgelaten, ondanks de regen die iedereen doorweekte: nooit geweten dat met z’n allen in de regen door Amsterdam lopen zo fijn kon zijn. Af en toe klonk er gejuich in de groep, dat ver achter ons begon, over ons heen ging en verdween in de voorhoede van de groep, veel verder vooruit dan wij konden kijken.

Na afloop van de tocht gingen we op weg naar de Noorderkerk. Was de Dominicuskerk voor ons al moeilijk te vinden, de Noorderkerk vinden was voor ons een schier onmogelijke opgave… we voelden ons twee noorderlingen in Amsterdam….

Maar toen we het eenmaal gevonden hadden en totaal verregend binnen waren gekomen: wat een mooie viering hadden ze daar voor ons! De dienst werd geleid door dr. Paul Visser en Martine Vonk sprak een collumn uit:  ‘God zag na de Schepping dat het goed was en Hij laat niet los wat Hij begonnen is’. ‘Aan ons om dit handen en voeten te geven. Leef het evangelie.’. 

Wat me misschien nog het meest aansprak was een hertaald lied door Andre Troost:

Kyrieleis, heb medelijden,
de schepping klaagt, de aarde huilt -
akkers en weiden: straks woestijnen,
het voedsel schaars, de grond vervuild.

Kyrieleis, heb medelijden
de schepping kreunt, de aarde vraagt:
gun ons de tijd nog te vermijden
dat al wat leeft wordt weggevaagd.

Kyrieleis, heb medelijden
de schepping bidt, de aarde hoopt
op U, op ons - een jaargetijde

Bert Broers

Laatst aangepast opdonderdag, 20 juni 2019 11:22

Inloggen or Aanmelden