De kerk is open… veur diegene die het neudig heft

Hij heet Barry en komt uit Erica. Hij loopt 2000 kilometer in vijf maanden en inmiddels is hij halverwege. Zijn pelgrimstocht gaat van Erica via Lourdes naar het Portugese Fatima. Onderweg slaapt hij het liefst in parochies van dorpskerken en als het niet anders kan in een tentje op het kerkhof naast de kerk.

Ik heb hem voor de dorpskerk afgebeeld, want in de zomermaanden verlenen ook wij in Eelde gastvrijheid aan passanten. Oké, ze kunnen niet overnachten, maar toch.

Barry is een ouderwetse katholieke jongen; hij steekt in elke kerk minstens éen kaarsje op. Voor, zoals hij het in zijn Drents-Twents dialect zo kort en bondig zegt: ‘veur diegene die het neudig heft’.

Als Barry een omweg had gemaakt, en Eelde in het echt had aangedaan had hij die zin ongetwijfeld ook opgeschreven bij het aansteken van een kaarsje, want sinds een paar jaar hebben wij ook zo’n kaarsjestafel. Afgelopen donderdag besloot ik even langs te gaan, want tijdens de zomermaanden staan onze deuren al 25 jaar een gedeelte van de week open voor bezoekers.

Mede daardoor zijn we ook echt een dorpskerk. Deze week waren Ate Trox en Feikje Koelstra gast-heer en -vrouw.

Als ik het pad naast het museum op wil gaan komt er net een echtpaar naar buiten en als ik ze vraag wat hen het meeste opviel, vertelt de man het verhaal van de dominees op het predikantenbord. Dat een daarvan in de 17^e eeuw werd ontslagen vanwege dronkenschap; zijn zoon viel 14 jaar later dezelfde ‘eer’ te beurt maar deed er zelfs nog een schepje bovenop en voegde aan de reden van ontslag nog eens ‘onkuisheid toe.

Het echtpaar was zichtbaar verrast en geamuseerd door het bezoekje. Eenmaal binnen zie ik Feikje in gesprek met een echtpaar uit Nijmegen. Feikje praat met ze alsof ze ze al jaren kent, terwijl Ate weer wat informatie op papier aandraagt.

Ze zijn afkomstig uit Nijmegen en staan op een camping in Bunne en rijden wat door de provincie. De blauwe vlag en het infobord aan de kant van museum De Buitenplaats en het pad dat vanaf daar rechtstreeks naar de ingang van de kerk leidde waren wel heel uitnodigend vonden ze. En zo vinden meer mensen gemakkelijk hun weg naar de kerk.

In het logboek wordt bijgehouden hoeveel bezoekers er zo op een middag binnensijpelen. Meestal zijn het er een stuk of acht. Een enkele keer wordt er een bijzonderheid gemeld. ‘Vanmiddag een verward persoon op bezoek gehad…ging een kaarsje aansteken en bleef wel een uur roerloos op een stoel zitten’

De een wil een kaarsje branden en roerloos zitten, de ander heeft het gekscherend over ‘de basiliek van Eelde’ en een derde probeert de gastvrouw te overdonderen met de vraag of zij de ‘Da Vinci Code’ wel kent.

Om vier uur sluiten de deuren weer; Barry komt op datzelfde moment aan in een Frans dorpje en slaat er zijn bivak op na een lange etappe. Als je hem wilt volgen. Ga dan naar pindat.com en typ in het zoekveld ‘drentse.pelgrim’.