Een ziel heb je zo nu en dan, maar vaak wél in de Vosbergen

Elke derde donderdag in de maand waaiert er een lint van (tot nu toe)
voornamelijk vrouwelijke, zwijgende wandelaars door het landgoed de Vosbergen.
Undercover in de Dorpskerk sloten we een keer bij ze aan.

Gedicht

Dit keer luisteren zij om te beginnen naar een gedicht van Wislawa Szymborska dat wordt voorgelezen door dominee Kaj van der Plas.

Het gedicht gaat over de ziel en begint met de woorden:

Niets cadeau gekregen en alles te leen.
Tot over mijn oren in de schulden
Zal ik met mezelf voor mezelf moeten betalen

En het eindigt veelbetekenend met de woorden:

De lijst is uitputtend en het ziet er naar uit dat we niets zullen overhouden.
Het protest daartegen noemen we de ziel.
En dat is het enige wat niet op de lijst staat.

Daarna luistert de groep nog naar het lied Dante´s prayer van Loreena McKennit.
Terwijl die dromerig zingt over ‘onze ogen die we op de oceaan moeten richten én de ziel op de zee, terwijl we als stervelingen dit nederige pad delen’, drinken de wandelaars hun laatste slok koffie, trekken ze de veters van de wandelschoenen nog wat strakker aan en gaan dan in stilte op pad.

Meditatief

De ziel. Dat is thema vandaag van deze meditatieve wandelgroep die ruim twee jaar geleden door Efiena Bil en Janny van Vliet in het leven werd geroepen. Een informele wandelclub, die maandelijks een meditatieve thematische wandeltocht organiseert vanuit het huis van éen van de initiatiefneemsters.

Al snel bleek zich een vaste kern te vormen van een twaalftal deelnemers, die qua levensopvattingen grote verschillen kennen, maar gemeen hebben dat ze oprecht geïnteresseerd zijn in de andersdenkendheid van elkaar. Daarbij sluiten zich van tijd tot tijd andere mensen aan, de groep heeft daardoor een open karakter.

De opzet is eenvoudig en informeel. Gezamenlijk koffiedrinken, een korte uitleg over het thema, een wandeling heen in stilte; een wandeling terug met z’n tweeën of gedrieën waarbij je samen over het thema praat. En afsluitend: napraten met z’n allen bij een kopje soep en een zelf meegenomen broodje.

Loslaten

Deze ochtend loop ik met Anna mee terug. Ze is heel enthousiast over dit initiatief. Ze is van huis uit gelovig, maar is juist van daaruit benieuwd hoe anderen denken. Vorige keer hadden we het thema ‘loslaten’, zegt ze. Dan zie je dat iedereen daar op zijn eigen manier mee te maken heeft en er al naar gelang van zijn of haar overtuiging manieren voor heeft om daar mee om te gaan. Het leuke van deze groep is dat die interesse naar elkaar opvattingen heel verbindend werkt. Mensen zijn echt oprecht benieuwd naar elkaar.

Anna maakt zich over het algemeen veel zorgen over hoe het er met de wereld met al zijn toenemende conflicten aan toe gaat en neemt als ze ’s ochtends opstaat flink wat tijd om ‘bewust’ aan de dag te beginnen. Ook ’s avonds vindt ze het belangrijk de dag ‘goed’ af te sluiten en door te nemen. Deze maandelijkse bijeenkomsten zijn een lichtpuntje voor haar.

Soep

Bij terugkomst komt het gesprek, bij de soep, soepeltjes op gang. Sommigen zijn vooral bekend met de klassieke Bijbelse passages over ´de ziel´, anderen vinden het vooral een verwarrend begrip dat heen weer wandelt tussen geest, verstand en lichaam. Ook is onze taal doorspekt met termen als: zielloos, zielig, met je ziel onder de arm, bezield en ga zo maar door.  Allemaal zijn ze het erover eens dat het een niet aanwijsbaar deel van ieder mens is, maar dat je wel onmiskenbaar bezit en toch ook weer niet in bezit hebt, zoals de al eerder geciteerde Wislawa Szymborska in éen van haar gedichten zegt:

Een ziel heb je nu en dan.
Niemand heeft haar ononderbroken
en voor altijd.

Liesbeth, die in een hospice werkt, vertelt ten slotte, dat zij vaak bij het sterven van iemand heel duidelijk kan zien en vooral voelen dat de ziel het lichaam verlaat vlak voor de dood daadwerkelijk intreedt. Weer is het stil. Zoals bij het begin van de wandeling.

Relaxed

De soep is op, het brood gegeten en ieder gaat weer huiswaarts. Bij de deur voegt iemand mij nog toe dat het lopen ook zo relaxed is omdat er, zeker in het begin, iemand gewoon vooro loopt en het pad en tempo bepaalt. Zo heerlijk om je even met je eigen gedachten op volle sterkte aan over te geven.

Donderdag 25 juni lopen ze weer… met een nieuw thema en een nieuwe ziel.
Wil je meelopen? Ze verzamelen om 10:15 en gaan 10:30 op pad. Meld je aan voor de locatie en voor informatie bij ds.vanderplas@proton.me

Martin van der Kooij