De grote moed van de dichter

Deze maand plaatsen we een opname van Lieke Marsman die haar gedicht In mijn mand voordraagt. Een indrukwekkend gedicht want het gaat over de dood. Met de grote moed die grote dichters eigen is, vindt ze prachtige en prikkelende beelden. Na wat korte fragmenten vind je de link onderaan het artikel.

– dit is het tweede deel in een drieluik over de poëzie van Lieke Marsman –

Een voorbeeld

Wat doet dit gedicht, of wat zou het kunnen doen? Ineens kijk je door misschien even heel anders naar de boeken op je plank.

 … de doden hebben geen stem, Natuurlijk

hebben de doden wel een stem. Driekwart
van de boeken die je leest
zijn geschreven door een dode
toen die dode nog leefde. En zo
sijpelt het verleden de toekomst in.

Lef

Misschien bewonder je het lef van Marsman, als ze zich afvraagt of vandaag haar sterfdag is. Lef als een samenballing van levensmoed.

… Is het mijn sterfdag?
De lucht is stil, als lucht
op een kalender
Is het mijn sterfdag?
Vergeet de klokken die luiden
De lucht is stil, als lucht

En dan?

Als je het gedicht gehoord hebt, beluister het dan nog eens. Welk beeld raakt jou? Welke woorden breken iets open in je gedachten, of in je gevoel. Krijg je nieuw perspectief, of wordt het idee dat je hebt bevestigd?

Laat het me gerust weten.

Bekijk In mijn mand van Lieke Marsman hier

Henny Veltman

(heveltman7@gmail.com)