Undercover in de Dorpskerk

Het Moderamen

v.l.n.r. Kees-Jan Antuma, Hein van Assen (lid ad interim),
Gea Kruit (scriba), Hanneke Wiersema (voorzitter), ds. Kaj van der Plas

Voor deze rubriek gluurden we mee bij de vergadering van het moderamen van 17 maart jongstleden. Voor wie het woord nog niet kent: het moderamen is het kleine, maar dappere clubje binnen de kerkenraad dat zich bezighoudt met de voorbereiding van vergaderingen, het doorspitten van beleidsstukken en het beantwoorden van vragen als: ‘Wat doen we met de regenboogvlag die is vernield?’ of ‘Welke diaconaal lied past bij het doorgeven van de collectezakken?’ Kortom: het moderamen is het brein achter de schermen, de stille kracht die de kerk draaiende houdt – met koffie, koekjes en een gezonde dosis relativeringsvermogen. Althans dat zegt ChatGPT er over.*

Er werd maandag de 16e gesproken over de mogelijke samenwerking met omliggende kerken. Die gesprekken met de buurgemeenten verlopen in een tempo dat doet denken aan een processie: langzaam, waardig en met af en toe een onverwachte zijstap. Maar er zit beweging in, en dat is in kerkelijke termen bijna revolutionair.

Tijdens de laatste vergadering kwamen overigens ook profane zaken aan de orde. Over een balk in de kerk bijvoorbeeld, die wordt bedreigd door een hongerige kever. Niet zomaar een kever, maar een exemplaar dat zich tegoed doet aan eeuwenoud hout. Allerlei technische commissies buigen zich hierover, en er wordt gezocht naar een oplossing die zowel de balk als de kever recht doet. De koster zette naast de pot koffie en thee dan ook de kever in kwestie op tafel. Xestobium rufovillosum zat gelukkig in een jampotje, met een stukje hout waar hij wél aan mocht knagen, en richtte daar verder weinig schade aan.

En dan was er nog een primeur: de start van deze nieuwsbrief. Een poging om kerkleden én nieuwsgierige dorpsgenoten op de hoogte te houden van wat er speelt – met een knipoog, een vleugje ernst en een uitnodiging om mee te denken, mee te doen of gewoon mee te lezen. Zin om mee te praten, mee te zingen of mee te vlaggen? Geef je op voor een uitdagende functie in onze dorpskerk.  

Martin van der Kooij

(*Overigens is de bovenstaande afbeelding óók met AI gegenereerd)

Lees ook:

De grote moed van de dichter

Lieke Marsman draagt een gedicht voor waarin de dood dicht op haar huid zit. Of zij zit de dood dicht op diens huid. Met lef als levensmoed, en taal als brug tussen verleden en heden. Luister en lees mee.

Lees meer

Dwars door het aardse heen de hemel zien

Poëzie en natuur komen in blinkende beelden samen in het geliefde lied ‘Aan u behoort o Heer der heren.’ En het blijkt bol te staan van verwijzingen naar hoopvolle bijbelse teksten.

Lees meer

Een man telt

In een Peruaans dorp telt een man de uren dat Christus in de onderwereld verblijft, alsof de kosmische orde ervan afhangt. Deze absurde, ontroerende scène weerspiegelt het verlangen om greep te krijgen op het onbegrijpelijke. Zo zoeken we naar zekerheid tussen hemel en aarde.

Lees meer

De kunst van het meningsverschil: van emotie naar argument

Online is discussie alom, maar vaak ontaardt het in schelden of jij-bakken. Oneens zijn drijft reacties, en online meningsverschillen nemen toe. Goed oneens zijn vereist argumenten in plaats van emoties – zo verbeteren gesprekken en worden mensen gelukkiger. Vertraag dus mee en lees over de kunst van het meningsverschil.

Lees meer

Outdoor watertrack voor de kinderen van de COA

Wat fijn als we als gemeente kunnen bijdragen aan het plezier van anderen, in dit geval de kinderen in de COA .
Een kleine investering met een groot effect.

Lees meer

De Posthoorn: Een nieuw symbool voor ontmoeting en activiteit

Plan: de Dorpskerk introduceert de Posthoorn als nieuw icoon voor al haar activiteiten. Dit tijdloze symbool, van oudsher al een oproep om samen te komen en uit te wisselen, staat nu voor ontmoeting, inspiratie en verbondenheid. Bij de Posthoorn zie je in 1 oogopslag wat er te gebeuren staat.

Lees meer

Naar de middelbare school gaan is een mijlpaal!

In de dienst van 21 juni stonden ze centraal: vier kinderen uit onze gemeenschap die de overstap naar de middelbare school maken. Dat is een mijlpaal! We hebben daar in de kerkdienst over gepraat. Na afloop plantten ze een boompje…

Lees meer

“Niets is zo verhelderend als verwarring”

Naar aanleiding van het overlijden van Wim T. Schippers, meester in de ontregeling, stelden we elkaar de vraag: hoe zit het met ontregeling en orde in de Bijbel? Het antwoord verraste.

Lees meer

Een ode aan lieve Lieke (I.M. Lieke Marsman (1990 – 2026))

In het gedicht “Vasthoudendheid” rijgt de net overleden dichteres Lieke Marsman speels en soepel gedachten aaneen over hoe je niet stil kunt liggen in de nacht. Henny Veltman, geraakt door haar frisse stijl, herinnert zich hoe Marsmans gedichten tijdens een zomer in een regenachtige tent tot leven kwamen.

Lees meer