Parlando – poëzie van Judith Herzberg


Elke ochtend


Elke ochtend, tussen het aandoen

van zijn linker- en zijn rechterschoen

trekt zijn hele leven even langs.

Soms komt de rechterschoen er dan

Bijna niet meer van.

Laagdrempelig

De dichteres Judith Herzberg (Amsterdam, 1934) is voor mij een geliefde vrouw die mij al jaren vergezelt. Het is alsof ze tegen mij praat, haar gedachten met mij deelt op een laagdrempelige manier.  En dat voelt zo vertrouwd.  De bundel “Doen en laten”, een keuze uit de gedichten, ligt op mijn nachtkastje. Zo neem ik u mee in bovenstaand gedicht “Elke ochtend”.

De dag begint

Als het ochtend is geworden en je staat op, dan kun je in gedachten blijven hangen. En dat blijven hangen wordt door Herzberg zo mooi verwoord. Ik kan het me helemaal voorstellen: je hele leven trekt even langs…  Soms komt de rechterschoen er dan bijna niet meer van. Inderdaad. Je blijft zitten waar je zit en je stopt met “de rechterschoen” aandoen. Herkent u dat?  Edoch, het werk roept of de afspraak kun je niet meer afzeggen.  De dag begint!

Daglicht


Uit chaos van lakens en

voorgevoel opgestaan, gordijnen

open, de radio aan, was

plotseling Scarlatti

heel helder te verstaan:

Nu alles is zoals het is geworden,

nu alles is zoals het is

komt het, hoewel, misschien

hoewel, tenslotte nog in orde.

Indrukwekkend

In de mooie maand mei herdenken we, herinneren we, vieren we het voorjaar en het nieuwe leven. Voor mij is Judith Herzberg een dichteres die ik al jaren ken/meemaak als vertolkster van het leven en de dood. Ze heeft de Tweede Wereldoorlog overleefd terwijl veel familieleden van haar zijn vermoord.  Ooit heb ik haar toneelstuk “Leedvermaak” gezien. De inhoud maakte indruk op mij. Hoe oorlogstrauma’s ervoor zorgen dat een hele familie gestoord/verstoord /in disharmonie samenleeft. 

Je raapt de dag op

Judith Herzberg praat als het ware tegen mij als lezer.  Deze parlando – stijl vind ik aangenaam. Ze praat tegen mij terwijl ik probeer de dag aan te vangen. Het daglicht op te vangen … Je hebt van die dagen dat het opstaan moeilijk valt. Een nare droom of sombere gedachten maken dat je liever blijft liggen in je warme bed.

Toch sta je op en je zet de radio aan. He, wat gebeurt er… Scarlatti is heel helder te verstaan. De klanken komen je slaapkamer in. En je ziel wordt geroerd, aangeraakt. De muziekklanken zorgen ervoor dat je denkt:  “…misschien, hoewel, tenslotte komt het nog in orde“.  En je raapt de dag op. 

Ik wens u allemaal mooie meidagen toe.

Noot 1 :

Scarlatti (1685 – 1757) was een Italiaanse componist, klavecinist en organist uit de bekende muziekfamilie Scarlatti. Hij is vooral bekend geworden om zijn 555 korte sonates voor klavecimbel.


Lees ook:

De grote moed van de dichter

Lieke Marsman draagt een gedicht voor waarin de dood dicht op haar huid zit. Of zij zit de dood dicht op diens huid. Met lef als levensmoed, en taal als brug tussen verleden en heden. Luister en lees mee.

Lees meer

Dwars door het aardse heen de hemel zien

Poëzie en natuur komen in blinkende beelden samen in het geliefde lied ‘Aan u behoort o Heer der heren.’ En het blijkt bol te staan van verwijzingen naar hoopvolle bijbelse teksten.

Lees meer

Een man telt

In een Peruaans dorp telt een man de uren dat Christus in de onderwereld verblijft, alsof de kosmische orde ervan afhangt. Deze absurde, ontroerende scène weerspiegelt het verlangen om greep te krijgen op het onbegrijpelijke. Zo zoeken we naar zekerheid tussen hemel en aarde.

Lees meer

De kunst van het meningsverschil: van emotie naar argument

Online is discussie alom, maar vaak ontaardt het in schelden of jij-bakken. Oneens zijn drijft reacties, en online meningsverschillen nemen toe. Goed oneens zijn vereist argumenten in plaats van emoties – zo verbeteren gesprekken en worden mensen gelukkiger. Vertraag dus mee en lees over de kunst van het meningsverschil.

Lees meer

Outdoor watertrack voor de kinderen van de COA

Wat fijn als we als gemeente kunnen bijdragen aan het plezier van anderen, in dit geval de kinderen in de COA .
Een kleine investering met een groot effect.

Lees meer

De Posthoorn: Een nieuw symbool voor ontmoeting en activiteit

Plan: de Dorpskerk introduceert de Posthoorn als nieuw icoon voor al haar activiteiten. Dit tijdloze symbool, van oudsher al een oproep om samen te komen en uit te wisselen, staat nu voor ontmoeting, inspiratie en verbondenheid. Bij de Posthoorn zie je in 1 oogopslag wat er te gebeuren staat.

Lees meer

Naar de middelbare school gaan is een mijlpaal!

In de dienst van 21 juni stonden ze centraal: vier kinderen uit onze gemeenschap die de overstap naar de middelbare school maken. Dat is een mijlpaal! We hebben daar in de kerkdienst over gepraat. Na afloop plantten ze een boompje…

Lees meer

“Niets is zo verhelderend als verwarring”

Naar aanleiding van het overlijden van Wim T. Schippers, meester in de ontregeling, stelden we elkaar de vraag: hoe zit het met ontregeling en orde in de Bijbel? Het antwoord verraste.

Lees meer

Een ode aan lieve Lieke (I.M. Lieke Marsman (1990 – 2026))

In het gedicht “Vasthoudendheid” rijgt de net overleden dichteres Lieke Marsman speels en soepel gedachten aaneen over hoe je niet stil kunt liggen in de nacht. Henny Veltman, geraakt door haar frisse stijl, herinnert zich hoe Marsmans gedichten tijdens een zomer in een regenachtige tent tot leven kwamen.

Lees meer