Parlando – poëzie van Judith Herzberg

Elke ochtend
Elke ochtend, tussen het aandoen
van zijn linker- en zijn rechterschoen
trekt zijn hele leven even langs.
Soms komt de rechterschoen er dan
Bijna niet meer van.
Laagdrempelig
De dichteres Judith Herzberg (Amsterdam, 1934) is voor mij een geliefde vrouw die mij al jaren vergezelt. Het is alsof ze tegen mij praat, haar gedachten met mij deelt op een laagdrempelige manier. En dat voelt zo vertrouwd. De bundel “Doen en laten”, een keuze uit de gedichten, ligt op mijn nachtkastje. Zo neem ik u mee in bovenstaand gedicht “Elke ochtend”.
De dag begint
Als het ochtend is geworden en je staat op, dan kun je in gedachten blijven hangen. En dat blijven hangen wordt door Herzberg zo mooi verwoord. Ik kan het me helemaal voorstellen: je hele leven trekt even langs… Soms komt de rechterschoen er dan bijna niet meer van. Inderdaad. Je blijft zitten waar je zit en je stopt met “de rechterschoen” aandoen. Herkent u dat? Edoch, het werk roept of de afspraak kun je niet meer afzeggen. De dag begint!
Daglicht
Uit chaos van lakens en
voorgevoel opgestaan, gordijnen
open, de radio aan, was
plotseling Scarlatti
heel helder te verstaan:
Nu alles is zoals het is geworden,
nu alles is zoals het is
komt het, hoewel, misschien
hoewel, tenslotte nog in orde.
Indrukwekkend
In de mooie maand mei herdenken we, herinneren we, vieren we het voorjaar en het nieuwe leven. Voor mij is Judith Herzberg een dichteres die ik al jaren ken/meemaak als vertolkster van het leven en de dood. Ze heeft de Tweede Wereldoorlog overleefd terwijl veel familieleden van haar zijn vermoord. Ooit heb ik haar toneelstuk “Leedvermaak” gezien. De inhoud maakte indruk op mij. Hoe oorlogstrauma’s ervoor zorgen dat een hele familie gestoord/verstoord /in disharmonie samenleeft.
Je raapt de dag op
Judith Herzberg praat als het ware tegen mij als lezer. Deze parlando – stijl vind ik aangenaam. Ze praat tegen mij terwijl ik probeer de dag aan te vangen. Het daglicht op te vangen … Je hebt van die dagen dat het opstaan moeilijk valt. Een nare droom of sombere gedachten maken dat je liever blijft liggen in je warme bed.
Toch sta je op en je zet de radio aan. He, wat gebeurt er… Scarlatti is heel helder te verstaan. De klanken komen je slaapkamer in. En je ziel wordt geroerd, aangeraakt. De muziekklanken zorgen ervoor dat je denkt: “…misschien, hoewel, tenslotte komt het nog in orde“. En je raapt de dag op.
Ik wens u allemaal mooie meidagen toe.
Noot 1 :
Scarlatti (1685 – 1757) was een Italiaanse componist, klavecinist en organist uit de bekende muziekfamilie Scarlatti. Hij is vooral bekend geworden om zijn 555 korte sonates voor klavecimbel.
